The born entertainer- Episode 6
සමීර 35,000කට අධික තරඟකරුවන් ගණනක් අතරින් අවසාන 16ට සහ කසුන් කල්හාර කණ්ඩායමේ අවසාන 4ට තේරිලා එතනින් Voice ගමන අවසාන කරා. මං මුලින්ම ඔහුට සුභපතන ගමන් ඔහුට උදව් උපකාර කරපු සියලුම දෙනාට ස්තූති කරන්න මේක අවස්ථාවක් කරගන්නවා
අද මං කියන්නෙත් සමීරගෙ පන්සල් ජීවිතේ ගැනම තමයි. කලින් Episode එකේදි මං කිව්වනෙ අපි හැමදාම පන්සල් යන්න පුරුදු වෙලා හිටිය කියලා. ඉතිං ඒ නිසා පිල්ලෑව පන්සලට යන පාරෙ මල්, පහන්, හඳුන්කූරු, පළතුරු වට්ටි වගේම නොයෙක් විසිතුරු දේවල් විකුණන හැම කඩේම අපිව අඳුනනවා
අපි පන්සල් පාරෙ එනකොට,
ආහ් අද කලින්ම ඇවිත්
අද රෑ වුනා නේද
අද පන්ති ගියෙ නැද්ද
ඊයෙ දැක්කෙ නෑ
සෙරෙප්පු මෙහෙන් දාලා යන්න
වගේ වචනක් එයාලා කතා කරනවා අපි එක්ක. ඒ අතරිනුත් අපිට (අපිට කිව්වට සමීරට
) සුවිශේෂී හිතවත්කමක් තිබුන කෙනෙක් හිටියා
ඒ තමයි දේවි අක්කා
දේවි අක්කා තමයි පිල්ලෑව ඒරියල් එකේ සාස්තර කියන සෙට් එක Run කරේ. වයස 40ක පමණ අහිකුණ්ඨික තැනැත්තියක්
මං ඔය සාස්තර හදි හූනියම් වලට කොහොමත් විරුද්ධයි. ඒ නිසා කාලයක් යනකල්ම දේවි අක්කට අපිව අල්ලගන්න බැරිවුනා
දවසක් දේවි අක්කා කිව්වා සල්ලි එපා මල්ලි අත දික්කරන්නකො කියලා. මං යමං යමං කියද්දි මෙන්න සමීරයා මෙහෙක් කරලා අත දික් කරා
මොනාද මොනාද හැමෝටම පොදු දේවල් ටිකක් මුගෙ අත බලාගෙන කිව්වා. සමීරත් ඔව් කිව්වා. ඔලුව වැනුවා. දේවි අක්කා තේරුම්ගත්තා මූව අල්ලතහැකි කියලා
ඊටපස්සෙ ගත්තා පොඩි පුස්කොළ පොතක් වගේ එකක්. මල්ලි කුරුල්ලො දෙන්නෙක්ගෙ නම් හිතාගෙන මෙන්න මේ නූල පොත අස්සෙන් දාන්න කිව්වා. සමීරට තිබ්බෙ තත්පර දෙකයි. ඌ දැම්මා නූල පොත අස්සෙන්
දේවි අක්කා කිව්වා 'මල්ලි හිතුවෙ ගිරවයි මයිනයි නේද?' කියලා
සමීරගෙ ප්රතිචාරය බලන්න මං උගෙ මූණට එබුනා. ඇස් ලොකු කරගෙන ඌ 'අඩෝ හරියටම හරිනෙ බං' කිව්වා
එදා දේවි අක්කා සල්ලි ගත්තෙ නෑ. හැබැයි සමීරට කරන්න කියලා වැඩක් දීලා, ආපහු හම්බෙන තැනට වැඩේ සෙට් කරා
යනගමන් මං ඌට පැහැදිලි කරා මචං ඕනෙ එකෙක්ට තත්පර දෙකක් දීලා කුරුල්ලො දෙන්නෙක් හිතන්න කිව්වොත් කවුරුත් කියන්නෙ ගිරවයි මයිනයි කියල තමයි උඹ ඕකට එච්චර Surprise වෙන්න එපා කියලා
එහෙම වුනත් මිනිහගෙ හිතේ දේවි අක්කා ගැන විශ්වාසයක් ඇතිවෙලා කියලා මං දැනගත්තේ පස්සෙ සිද්ධ වෙච්ච දේවල් වලින්
ඒ මොනවද? ඒවා තියෙන්නෙ Episode 7 එකේ
එතකං දතකට මැදගෙන ඉන්ටකො එලිපත්ත ළඟට වෙලා. Voice වේදිකාවෙ සමීරගෙ අවසාන Performance එක තියෙනවා පහළින් ගිහින් බලන්න.

No comments:
Post a Comment