ආසන්න අත්දැකීම් 1

ආසන්න අත්දැකීම් 1 - Asanna Athdekim 1

ලංකාවෙ උතුරත් දකුණත් දෙකම ඇවිලෙන දේශපාලන අඳුරක ඉපදුන අපි, අදටත් ඒ අඳුරෙම ජීවත්වෙන පරපුරක්

ඒ අඳුර මැදින් මරණය පෙනි පෙනී නොපෙනී ගිය අවස්ථා කීපයක් ගැන මට මතක් වෙනවා. එකක් ගැන දැන් ලියනවා

අපි Baseball club tournament එක සෙල්ලම් කරන්න පේරාදෙණිය සරසවියට යනවා. ආනන්දෙයි නාලන්දෙයි Playersලගෙ එකතුවකින් හදාගත්ත Maroons කියන Club එකට තමයි මම ක්‍රීඩා කරේ

අපි රෑ නැවතිලා හිටපු හෝල් එකේ අපිට එහාපැත්තෙ කාමරේ හිටියෙ DS Senanayake විද්‍යාලයේ Team එක. මගේ මතකය නිවැරැදි නම් ඔවුන් ක්‍රීඩා කරේ DS Knights කියන Club එකට. හැමෝම වගේ අපි දන්න අඳුරන යාලුවො

දිනය 2008 පෙබරවාරි 03. අපි තරඟ ජයග්‍රහණය කරපු නිසා අපිට එදා හවසත් Match එකක් වැටිලා තිබුනා. හැබැයි DS Knights තරඟයක් පරාජය වුන නිසා කල් ඇතුව තරඟාවලියෙන් ඉවත් වුනා. ඒ නිසා ඔවුන් වේලාසනින් කොළඹට පිටත්වෙන්න තීරණය කරා

පේරාදෙණිය සරසවියේ ප්‍රධාන ක්‍රීඩාංගනයට යාබදව තියෙන රගර් Ground එකේ එහාපැත්තෙ කොනක අපි Match එකක් ඉවර වෙලා Rest කරමින් හිටියා. Black T-shirts ඇඳගෙන ක්‍රීඩා බඩු Bags, Travelling bags උස්සගෙන මලින්ද අයියා (DS පුහුණුකරු) ඇතුලු DS කණ්ඩායම සරසවි උයන දුම්රියපලට පයින් යන ගමන් අවසානෙට කතා කරේ අපිට. ඔවුන් අපේ ඉදිරි තරඟයට සුභ පතලා යන්න ගියා

අපි දිවා ආහාරය ගත්තෙ කැම්පස් එකේ කැන්ටිමෙන්. එතන TV එකෙන් අපි දැනගත්තා කොටුව දුම්රියපොළේ බෝම්බයක් පුපුරලා කියලා. මගේ මිත්‍රයා Miyuru Jayasuriya එවෙලෙම ගත්තා මලින්ද අයියට Call එකක්. Phone එක Answer කරා හැබැයි මලින්ද අයියා නෙවෙයි. පොලීසියෙන් Answer කරලා ඔහු ජීවතුන් අතර නැති බව කිව්වා. විස්තර දැනගන්න නැවත කතාකරත් Phone එක ක්‍රියා විරහිත වී තිබුනා

ඔවුන් සියලුදෙනා සමුගෙන ඇතිබව සවස් වනවිට දැනගන්න ලැබුනා. තරඟයක් පරාජය වූවා නම් අපද කොළඹ යාමට නියමිතව තිබුනේ ඔවුන් සමඟයි

අදට මේ සිදුවීමට හරියටම අවුරුදු 14ක්. මේ මතකය මම මීට කලින් අවදි කරලා නෑ. ආපහු කවදාකවත් මතක් කරන්න බලාපොරොත්තුවක් නෑ. එය එතරම්ම වේදනාකාරී අත්දැකීමක්